Egypte: arbeidswetgeving

Lokale werknemers
Egyptische werknemers moeten in het bezit zijn van een werkcertificaat. Uitzondering hierop vormen de werknemers met een parttime of tijdelijke baan. Een arbeidscontract moet in drievoud worden opgemaakt in de Arabische taal. Eén kopie is voor de werknemer, één voor de werkgever en één voor het social insurance office. De proeftijd is maximaal drie maanden. Het contract mag worden opgemaakt voor bepaalde (maximaal vijf jaar) en onbepaalde tijd. Het arbeidscontract moet minimaal de volgende gegevens bevatten:

• naam en adres van de werkgever;
• naam, kwalificaties, beroep en adres van de werknemer;
• kopie van de identiteitskaart van de werknemer;
• taakomschrijving;
• loon- en betalingsafspraken.

Buitenlandse werknemers
In Egypte mag maximaal 10 procent van het personeel bestaan uit ongeschoolde buitenlandse werknemers. Voor geschoolde buitenlandse werknemers ligt dit percentage op 25 procent. Het totaal aantal ongeschoolde en geschoolde buitenlandse werknemers mag niet meer zijn dan 35 procent van het totaal aantal werknemers op de loonlijst. Buitenlandse werknemers moeten in het bezit zijn van een werkvergunning. Deze vergunning kan aangevraagd worden bij het Directorate of Manpower and Migration. De procedure voor het verkrijgen van een werkvergunning kan drie maanden in beslag nemen. De vergunning geldt meestal voor tien maanden tot een jaar.

De werkgever moet onder andere een verzoekbrief, een kopie van het paspoort van de buitenlandse werknemer, een kopie van het arbeidscontract en een 'expatriate arrival form' aan onder meer de Passport Authority en het Ministry of Manpower and Training overleggen. Het 'expatriate arrival form' is verkrijgbaar bij de General Authority for Investment and Free Zones (GAFI). Over het algemeen duurt de procedure een maand, waarna de buitenlandse werknemer per brief de goedkeuring van het Investment Security Department ontvangt. Deze brief moet met de uitslag van een hiv-test, het paspoort en het aanvraagformulier aan het Ministry of Manpower and Training overhandigd worden. De kosten van een werkvergunning zijn 1.000 Egyptische pond (142 euro op 1 november 2008).
Alle voorwaarden en vereisten ten aanzien van de werkvergunning zijn terug te vinden op de website onderaan deze pagina.

Arbeidsduur
Een werknemer mag niet meer dan 8 uur per dag of 48 uur per week werken. In sommige gevallen mag een werknemer ook 9 uur werken. Een werkweek bestaat volgens de arbeidswetgeving in Egypte uit zes dagen. Toch hebben de meeste ondernemingen een vijfdaagse werkweek (van zondag tot en met donderdag). Werkgevers zijn verplicht een wekelijkse rustperiode van 24 uur te geven.

Vakantiedagen
Egyptische werknemers hebben bij een fulltimebaan na één jaar recht op 21 vakantiedagen per jaar. Gedurende het eerste jaar heeft de werknemer recht op een aantal aan de gewerkte periode gerelateerde vakantiedagen. Als een werknemer tien jaar heeft gewerkt of ouder dan 50 jaar is, heeft hij of zij recht op dertig vakantiedagen.

Minimum inkomen en loonbelasting
Egypte kent onder de National Council of Wages geen officieel minimumloon. In tegenstelling tot Nederland is de hoogte van de lonen in Egypte in veel gevallen niet bij voorbaat al vastgelegd. In Egypte is het gebruikelijk dat werknemers behalve een basissalaris ook vaak allerlei toeslagen krijgen.
De loonbelasting dient maandelijks door de werknemer afgedragen te worden. Voor werknemers met een inkomen tot 5.000 Egyptische pond per jaar (708 euro op 1 november 2008) geldt een tarief van 0 procent. Voor werknemers met een inkomen tot 20.000 Egyptische pond per jaar (2.833 euro op 1 november 2008) geldt een tarief van 10 procent, voor werknemers met een inkomen tot 40.000 Egyptische pond per jaar (5.665 euro op 1 november 2008) 15 procent en voor werknemers met een jaarinkomen van 40.000 Egyptische pond of meer een tarief van 20 procent.

Sociaal beleid
De sociale verzekeringen bestaan uit zowel een werkgevers- als een werknemersdeel. Voor de werknemer geldt een percentage van 14 procent tot ongeveer 700 Egyptische pond (99 euro op 1 november 2008) en voor de werkgever is dit ongeveer een kwart van het salaris van de werknemer, afhankelijk van de hoogte van het inkomen. Voor tijdelijke krachten, zoals seizoenwerkers, gelden andere tarieven. Sociale verzekeringen gelden op dit moment niet voor buitenlandse werknemers.

Alle bedrijven in de private sector moeten gratis gezondheidszorg aanbieden aan de Egyptische werknemers. Daarnaast moeten de werkgevers ook een bijdrage leveren aan het Pension Insurance Fund van het Ministry of Social Affairs and Insurance.

Meer informatie:

• www.amcham.org.eg/dbe/Labor_new.asp
• www.gafinet.org